NvvR Laatste nieuws Waarom de Uitspraak “De Rorschach is Invalide” Niet Valide is.

06-04-2026

Waarom de Uitspraak “De Rorschach is Invalide” Niet Valide is.

Joni L. Mihura, Gregory J. Meyer, Donald J. Viglione, and Philip Erdberg
Vertaling door M. Vanhoyland

Het is niet ongebruikelijk om te horen hoe academici, clinici, studenten en zelfs personen zonder psychologische training vol vertrouwen beweren: “De Rorschach is invalide”. Maar zelfs de meest standvastige professionals, ‘dé critici van de Rorschach’, zeggen niet dat de test invalide is. Deze critici zeiden in 2005; “Zelfs psychologen die kritisch zijn over de test, zijn het er in het algemeen over eens dat sommige scores van de verscheidene Rorschach-systemen nuttig kunnen zijn in het vaststellen van denkstoornissen, het diagnosticeren van psychische aandoeningen die gekarakteriseerd worden door denkstoornissen, het meten van afhankelijkheid en het voorspellen van de uitkomst van een behandeling” (p.105).1

In de voorbije 30 jaren werd door systematisch onderzoek bewezen dat de algemene validiteit van de formele scores, afgeleid uit de Rorschach, equivalent is aan die van de scores van de populairste zelfrapportage-lijst, de MMPI.2 In 19993 en 20014 pleitten de critici voor een moratorium (=het tijdelijke stopzetten) van het gebruik van de Rorschach, totdat elke individuele schaal een afdoende meta-analytisch bewijs had voor zijn validiteit. In 2015 werd door de critici hun oproep tot moratorium opgeheven. Dit gebeurde voornamelijk op basis van systematische reviews en meta-analyses van 65 Rorschach-variabelen die gepubliceerd werden in het meest vooraanstaande wetenschappelijk tijdschrift in de psychologie5. De Rorschach mocht volgens de critici wederom gebruikt worden in klinische en forensische settingen.6

De Rorschach heeft nu meer schalen met meta-analytische onderbouwing voor de constructvaliditeit dan eender welke andere test. Vanaf 2018 werden er systematische reviews uitgevoerd van de literatuur over de validiteit van 71 schalen van de Rorschach, waaronder 57 meta-analyses. 5,7,8,9,10,11,12,13 Wanneer we alle versies van de populairste zelfrapportagelijst in beschouwing nemen (MMPI, MMPI-2, MMPI-A, MMPI-2-RF,MMPI-A-RF), werden slechts vier van hun honderden verschillende klinische schalen meta-analytisch onderzocht op hun constructvaliditeit.14

Het doel van het nieuwe Rorschach-systeem — Rorschach Performance Assessment System (R-PAS)15— was om problemen met de methodologie van de Rorschach te remediëren en ze psychometrisch steviger te onderbouwen. Onderzoek 15,16,17,18,19 bewijst dat R-PAS dit doel bereikt heeft door de veranderlijkheid van het aantal antwoorden te reduceren, het voorzien van accurate normen en zich voor de selectie van de variabelen te baseren op recente meta-analytische reviews.

Waarom wordt de validiteit van de Rorschach dan nog steeds onterecht afgekeurd? Er zijn waarschijnlijk meerdere factoren in het spel. Bijvoorbeeld, de publicaties van de recente Rorschach meta-analyses, de R-PAS zelf en het onderzoek dat de R-PAS onderbouwt, zijn mogelijk te recent om reeds te behoren tot de algemene kennis. Een andere reden voor de misconceptie van de validiteit van de Rorschach zit misschien in de afschildering van hoe de test werkt. Een snelle zoektocht op het internet onder de term ‘Rorschach’ en ‘cartoon’ toont dat veel mensen ‘wat’ men ziet gelijkstelt met of men ‘gek’ is of niet. Integendeel, de scoring van Rorschach-schalen die psychose beoordelen zijn gebaseerd op verstoorde denkprocessen en perceptuele distorties; de kerneigenschappen van psychose. Verscheidene studies tonen aan dat de Rorschach sterk is met betrekking tot het valide meten van psychose, zelfs beter dan populaire zelfrapportages zoals de MMPI-2, én dat de R-PAS een nog sterker meetinstrument is dan de vorige scoringssystemen.5,18,19,20,21

Interpretaties die gebaseerd werden op de Rorschach werden ook empirisch gevalideerd aan de hand van neurowetenschappelijke technieken zoals EEG, fMRI, en rTMS.22,23,24,25 Dus, wanneer je de volgende keer iemand hoort beweren dat “de Rorschach invalide is”, kan je hun vertellen: “Wel, dat is een populaire psychologische mythe. Recent onderzoek toont aan dat de Rorschach een sterke validiteit vertoont in het vaststellen van meerdere psychologische kenmerken, des te meer wanneer de meest recente versie gebruikt wordt, namelijk R-PAS.”

  1. Garb, H. N., Wood, J. M., Lilienfeld, S. O., & Nezworski, M. T. (2005). Roots of the Rorschach controversy. Clinical Psychology Review, 25, 97-118.
  2. Meyer, G. J., & Archer, R. P. (2001). The hard science of Rorschach research: What do we know and where do we go? Psychological Assessment, 13, 486-502.
  3. Garb, H. N. (1999). Call for a moratorium on the use of the Rorschach Inkblot Test in clinical and forensic settings. Assessment, 6, 313-317.
  4. Garb, H. N., Wood, J. M., Nezworski, M. T., Grove, W. M., & Stejskal, W. J. (2001). Toward a resolution of the Rorschach controversy. Psychological Assessment, 13, 433-448.
  5. Mihura, J. L., Meyer, G. J., Dumitrascu, N., & Bombel, G. (2013). The validity of individual Rorschach variables: Systematic reviews and meta-analyses of the comprehensive system. Psychological Bulletin, 139, 548-605.
  6. Wood, J. M., Garb, H. N., Nezworski, M. T., Lilienfeld, S. O., & Duke, M. C. (2015). A second look at the validity of widely used Rorschach indices: Comment on Mihura, Meyer, Dumitrascu, and Bombel (2013). Psychological Bulletin, 141, 236-249. [See also: Mihura, J. L., Meyer, G. J., Bombel, G., & Dumitrascu, N.(2015). Standards, accuracy, and questions of bias in Rorschach meta-analyses: Reply to Wood, Garb, Nezworski, Lilienfeld, and Duke (2015). Psychological Bulletin, 141, 250-260.]
  7. Bornstein, R. F. (1999). Criterion validity of objective and projective dependency tests: A meta-analytic assessment of behavioral prediction. Psychological Assessment, 11, 48-57.
  8. Diener, M. J., Hilsenroth, M. J., Shaffer, S. A., & Sexton, J. E. (2011). A meta-analysis of the relationship between the Rorschach Ego Impairment Index (EII) and psychiatric severity. Clinical Psychology & Psychotherapy, 18, 464-485.
  9. Graceffo, R. A., Mihura, J. L, & Meyer, G. J. (2014). A meta-analysis of an implicit measure of personality functioning: The Mutuality of Autonomy Scale. Journal of Personality Assessment, 96, 581-595.
  10. Jørgensen, K., Andersen, T. J., & Dam, H. (2000). The diagnostic efficiency of the Rorschach Depression Index and the Schizophrenia Index: A review. Assessment, 7, 259–280. Jørgensen, K., Andersen, T. J., & Dam, H. (2001). “The diagnostic efficiency of the Rorschach Depression Index and the Schizophrenia Index: A review”: Erratum. Assessment, 8, 355.
  11. Meyer, G. J., & Handler, L. (1997). The ability of the Rorschach to predict subsequent outcome: A meta- analysis of the Rorschach Prognostic Rating Scale. Journal of Personality Assessment, 69, 1-38.
  12. Mihura, J. L., Dumitrascu, N., Roy, M., & Meyer, G. J. (2018). The centrality of the response process in construct validity: An illustration via the Rorschach space response. Journal of Personality Assessment, 100, 233-249.
  13. Monroe, J. M., Diener, M. J., Fowler, J. C., Sexton, J. E., & Hilsenroth, M. J. (2013). Criterion validity of the Rorschach Mutuality of Autonomy (MOA) scale: A meta-analytic review. Psychoanalytic Psychology, 30, 535- 566.
  14. Mihura, J. L., Bombel, G., Dumitrascu, N., Roy, M., & Meadows, E. A. (in press). Why we need a formal systematic approach to validating psychological tests. Journal of Personality Assessment.
  15. Meyer, G. J., Viglione, D. J., Mihura, J. L., Erard, R. E., & Erdberg, P. (2011). Rorschach Performance Assessment System: Administration, coding, interpretation, and technical manual. Toledo, OH: Rorschach Performance Assessment System.
  16. Viglione, D., Giromini, L., Gustafson, M. L., & Meyer, G. J. (2014). Developing continuous variable composites for Rorschach measures of thought problems, vigilance, and suicide risk. Assessment, 21, 42-49
  17. Viglione, D. J., Meyer, G., Jordan, R. J., Converse, G. L., Evans, J., MacDermott, D., & Moore, R. (2015). Developing an alternative Rorschach administration method to optimize the number of responses and enhance clinical inferences. Clinical Psychology & Psychotherapy, 22, 546-558.
  18. Dzamonja-Ignjatovic, T., Smith, B. L., Jocic, D. D., & Milanovic, M. (2013). A comparison of new and revised Rorschach measures of schizophrenic functioning in a Serbian clinical sample. Journal of Personality Assessment, 95, 471-478.
  19. Su, W.-S., Viglione, D. J., Green, E. E., Tam, W.-C. C., Su, J.-A., & Chang, Y.-T. (2015). Cultural and linguistic adaptability of the Rorschach Performance Assessment System as a measure of psychotic characteristics and severity of mental disturbance in Taiwan. Psychological Assessment, 27, 1273-1285.
  20. Ales, F., Mihura, J. L., & Meyer, G. J. (2018, March). Strong and consistent evidence for detecting psychosis with the Rorschach: Meta-analytic findings. Paper presented at the annual meeting of the Societyfor Personality Assessment, Washington, DC, March 15.
  21. Mihura, J. L., Roy, M., Dumitrascu, N., & Meyer, G. J. (2016, March). A meta-analytic review of the MMPI (all versions) ability to detect psychosis. Paper presented at the annual meeting of the Society forPersonality Assessment, Chicago, IL, March 12.
  22. Ando, A., Salatino, A., Giromini, L., Ricci, R., Pignolo, C., Cristofanelli, S., & … Zennaro, A. (2015). Embodied simulation and ambiguous stimuli: The role of the mirror neuron system. Brain Research, 1629, 135-142.
  23. Giromini, L., Porcelli, P., Viglione, D. J., Parolin, L., & Pineda, J. A. (2010). The feeling of movement: EEG evidence for mirroring activity during the observations of static, ambiguous stimuli in the Rorschach cards. Biological Psychology, 85, 233-241.
  24. Giromini, L., Viglione, D. J., Zennaro, A., & Cauda, F. (2017). Neural activity during production of Rorschach responses: An fMRI study. Psychiatry Research: Neuroimaging, 262, 25-31.
  25. Giromini, L., Viglione, D.J., Pineda, J.A., Porcelli, P., Hubbard, D., Zennaro, A., & Cauda, F. (2017). Human movement responses to the Rorschach and mirroring activity: An fMRI study. doi:1177/1073191117731813

Aanmelden voor nieuwsbrief

Nieuwsbrief archief